Junks

(blog ten behoeve van sponsoring Engelenrun 2017)

Geef maar toe.
Jullie zijn junks.

Je traint gedisciplineerd op schema of je loopt vanuit de losse pols.
Maar allemaal. Stuk voor stuk, brengen jullie offers. Blaren, scheenbeenblessures, steken in je zij.

Offers. Voor dat ene stofje.
Endorfine.
De Runners High.

Maar weet je dat dit pas vrijkomt na een half uur hardlopen? Dat trekt mijn stappenteller niet eens. Er moet toch wel iets zijn wat wij gemeen hebben? Wat ons verbindt? Ik sponsor niet voor niets. Dus ik ging op zoek naar overeenkomsten.

De overeenkomsten tussen hardloper en werken
Hardlopen, werken; iedereen kan er aan beginnen. Het heeft een concrete aanleiding. Te dik, te weinig conditie, klaar met studie en geen geld om te reizen. Maar gaandeweg verandert het doel. Er komt naast de dwang ook een drang. Nog 5 kilometer meer, een marathon, een betere tijd. Iets heeft je gegrepen.

Ja ho. Mij niet hè.
Maar jullie.

Presteren. Daar gaat het om draaien. De een wil de beste zijn, de ander gaat de wedstrijd met zichzelf aan. Gezellig keuvelen straft het lichaam af, door heftige steken in de zij.

Is mij verteld.
Natuurlijk niet uit eigen werk.

Maar er zijn ook verschillen 
De hardloper gaat slimmer om met presteren dan de gemiddelde medewerker. De meeste medewerkers beschouwen presteren als continue proces. Ze staan aan. Dat moeten ze van hun leidinggevende of ze denken dat te moeten.

Neem Bob. Bob is software deskundige. Hij is 24/7 bereikbaar. Want Bob is een van de weinige die weet hoe het software systeem echt werkt. Vooral als er storingen zijn. En die zijn er best veel. Het is voor hem verslavend om zo onmisbaar te zijn. Totdat hij duizelingen krijgt, slecht slaapt en bij de koelkast erachter komt dat autosleutels geen kou nodig hebben om goed te functioneren.

Maar neem Geert. Hij traint voor een marathon. Hij stemt zijn voeding af, hij zet de app meldingen van zijn kroegmaten op stil en neemt naast trainen ook zijn rustdagen.

Ik herhaal.
Hij neemt naast het harde en gedisciplineerde trainen ook zijn rustmomenten.
Vraag maar aan zijn vrouw.

En dat doet hij slimmer.

En toch weer verbonden
Bewuste rust gaat verder dan niet werken. Aldus De Amerikaanse historicus en futuroloog Alex Soojung-Kim Pang, auteur van het boek Rust in uitvoering. De geest en lichaam herstellen door actieve rust. Zoals schilderen, hardlopen, fietsen of bijvoorbeeld yoga.

En daar heb je hem.
Mijn yoga heeft hetzelfde effect als jullie hardlopen.
Actieve rust verbindt ons.

En Geert.

Hij is een van de vele vrijwilligers die de Engelenrun organiseert. Voor het dorp. Zonder hem had ik de overeenkomst tussen de liefde voor hardlopen en mij, nooit gevonden.

En dat is de reden dat ik de Engelenrun sponsor.

Tip:
Werk hard, train hard en rust hard.
Laat maar komen die endorfine.

Klink hier om meer blogs te lezen over organisatiedynamiek en leiderschap.